Op 15 juni was het weer zover: de afsluiting van het catechisatieseizoen. Alle jongeren hadden zich verheugd op het gebruikelijke avondje luieren en worstjes eten, maar het liep iets anders….

Eerst moest namelijk in diverse teams een spelcircuit worden doorlopen (pff, sommigen worden nog moe als ze er aan denken, maar uiteindelijk viel het allemaal wel mee):

- Voetballen: als vast onderdeel mocht dit natuurlijk niet ontbreken.

- (On)bekende Nederlanders herkennen: Rouvoet en Wilders waren met hulp van Photoshop gruwelijk vervormd, maar werden toch feilloos herkend, de dominee werd ook gemakkelijk herkend namelijk aan zijn kleding (??!!).

- Waterballonnen: wie gooit het verst? Je mocht de ander niet nat gooien, een uitdaging die een enkeling niet aan bleek te kunnen.

- Een zo hoog mogelijke toren bouwen met slechts papier en lijm: ongelooflijk om te zien hoe vals sommigen dan kunnen spelen…..

- Foto’s uit het dorp: de jeugd kent de weg in het dorp blijkbaar goed. Alleen het huis met de poezen op de gevel (tja, waar staat die ook weer? Kijk maar eens om u heen vlak bij het kerkgebouw) bleek wat moeizaam te lokaliseren.

Na een dik uur denken en zwoegen mochten eindelijk de worstjes en hamburgers op het vuur. Gert en Rutger lieten zich kennen als echte ‘barbecue-freaks’. Alles ging moeiteloos aan het spit. Rutger snoepte af en toe regelrecht van het vuur een stukje vlees, maar heeft er geloof ik geen blaren op zijn tong aan over gehouden.

Toen de buikjes gevuld waren dacht men dat het nu wel klaar zou zijn, maar helaas: in aansluiting op het spelcircuit bleek er ook nog een quiz te zijn. Weet u het antwoord op de vraag wie het oudste gemeentelid is in onze gemeente (jawel, mevrouw Kaptein, die al uit 1926 ‘stamt’). Waar de Martinitoren staat, of de Niagara watervallen naar beneden storten? De strijd was spannend, want o wat wilden ze allemaal graag die zak spekkies winnen, maar uiteindelijk kon er maar één team te winnaar zijn. Gelukkig waren zij zo sociaal om hun verdiende prijs te delen met alle anderen.

En toen was het tijd om op te ruimen, althans … dat had Wil zo bedacht. Echter: het voetballen bleek aantrekkelijker. Alleen de ‘echte kanjers’ staken een handje uit (Boudewijn, Aline, Harriët, Marcel, Wim-Peter en Anne-Wil: bedankt!). Volgend jaar ook daar een beloning aan verbinden???

Al met al was het een leuke avond, waar we veel plezier met elkaar hebben gehad. Wederom een mooie afsluiting van weer een catechisatieseizoen!