Komisch is het om te zien, als een kind probeert achter de spiegel te kijken. Als ze een jaar of 1,5 zijn, vinden ze een spiegel reuze interessant. Maar wie is dat eigenlijk die je zo vrolijk aankijkt? Wie zit er aan de andere kant van het glas? Je kijkt achter de spiegel en je ontdekt … niets. Er is alleen het spiegelbeeld: jij bent het, en je ziet jezelf terug.

Zou dat nu ook zo zijn in de wereld waarin wij leven? Alleen een spiegelbeeld, je ziet alleen jezelf, en verder is er niets?

Dat is de laatste paar eeuwen wel vaak de gedachte geweest, en veel mensen gaan ook op zo’n manier leven. Er is alleen wat je kunt zien en kunt vastpakken, wij zijn aan onszelf overgelaten in de wereld, meer dan dit is er niet. En dan ben je dus overgeleverd aan wat wij elkaar voorspiegelen. Dan is het allerbelangrijkste dat je er goed voorstaat in de spiegelwereld – als je image maar OK is. Als er alleen deze vertoning is, die wij er met elkaar van maken, dan word je er niet echt blij van.

Vandaag kan ’t wel: kijken achter de spiegel. Dat is wat Spreuken 16 ons laat ontdekken: er is iets achter het spel dat wij mensen met elkaar spelen. In en achter alles wat wij doen en zeggen en meemaken is God aan het werk.

Bijlagen:

SPREUKEN 16,1-9

[Kijken achter de spiegel]

53 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...