Het is de tijd dat de scholen weer beginnen. De kinderen op de basisschool zijn al weer flink aan de slag geweest, de eerste letters geleerd (van de week al gehoord van David en Jesse: de m van maan, en de i van ik – rik – vis, en rijm er maar op door), of voor het eerst huiswerk meegekregen. De middelbare scholen zullen morgen weer beginnen, en nog een beetje later zijn de universiteiten en hogescholen aan de beurt. Een nieuw seizoen van leren en studeren komt eraan. Hoofden worden weer volgestopt met kennis. Maar hoe moet het met de rest van je lichaam? Natuurlijk mag je in de pauzes even lekker rondrennen of touwtjespringen. Bij gymnastiek of handvaardigheid komt je lichaam in actie. Maar verder is het toch veel werken met je hoofd.

Hoe gaat dat eigenlijk in de kerk, met ons geloof? Zit dat ook vooral in ons hoofd? Ik heb het weleens gevraagd op catechisatie: waar zit je geloof?

Dan wijzen ze naar hun hart, of naar hun hoofd, maar niet zo gauw naar andere lichaamsdelen. Geloof, dat gaat al gauw om allemaal dingen die je moet leren. Informatie in je hoofd – maar wat doe je met de rest van je lichaam?

Vanmorgen gaan we leren met ons hele lichaam. Dat is het bijzondere van dit stukje uit Spreuken. Een vader wil zijn zoon wijsheid bijbrengen, maar die wijsheid blijft niet in je hoofd steken. Al je lichaamsdelen worden erbij betrokken, het gaat over alle manieren waarop je leeft. Spreuken 4 maakt het heel concreet: je hart, je mond en je lippen, je ogen, je voeten. En wij kunnen het voor onszelf nog verder invullen. Ik vat het samen in deze spreuk:

“Wijs met je hele lijf”

Bijlagen:

SPREUKEN 4,23-27

[Wijs met je hele lijf]

62 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...