Van de week was ik op bezoek bij Gerben en Evelyn Kleine, om de pasgeboren Reinout te bewonderen. Over een paar weken hopen we mee te maken dat dit kindje gedoopt wordt. Reken maar dat ‘ie al in bad geweest is voordat ze met hem in de kerk komen. Maar dan dus nog een keer opnieuw: gewassen met het bloed en de Geest van Christus. Bij de familie Kleine stond een tafel met cadeaus uitgestald. Van een zusje – geloof ik – hadden ze een hele mand met cadeaus gekregen. Wij kennen dat zelf ook wel. Leuk is dat, op elk van de acht of tien kraamdagen pak je weer een cadeautje uit.

Eigenlijk is dat wel een mooie vergelijking voor wat je met de doop kunt doen. Het is een hele mand vol cadeaus. Zo’n simpel teken, maar er zit ongelooflijk veel in. Dat merk je als je in het Nieuwe Testament let op hoe over de doop gesproken wordt. Of beter gezegd: er wordt niet eens zo vaak iets over gezegd.

Maar onder de grond voel je dat de doop steeds aanwezig is in de gedachten van de apostelen en hun luisteraars. Niet zo gek: daar is het immers mee begonnen, zo zijn ze bij Christus en zijn gemeente ingelijfd. Om een beetje in het beeld te blijven: de doop is het grondwater van alles wat de apostelen tegen de jonge gemeentes te zeggen hebben.

Zo komen we vanmiddag uit bij de eerste brief van Petrus. Een paar maand geleden hebben we ons daar ook al in verdiept, toen ging het over het lijden van Christus, en hoe dat meteen gevolgen heeft voor ons lijden omwille van Christus. Maar we zijn nog niet klaar met dit briefje. Hoe meer ik me erin verdiep, hoe meer ik me verwonder over de schatten van het evangelie die deze apostel in zijn brief verpakt heeft. Cadeaus die te maken hebben met de doop. Laten we uit deze mand vol cadeaus er samen maar eens drie uitpakken.

Bijlagen:

HC ZONDAG 26

[Mand vol cadeaus]

53 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...