Je kunt je er makkelijk over opwinden: één van Jezus’ leerlingen die overloopt naar de vijand. Dat is echt vals spel. Van de joodse leiders kun je het nog een beetje plaatsen dat ze Jezus haten en dat ze jaloers op Hem zijn. Het is erg om te horen hoe ze de koppen bij elkaar steken en bewust het plan maken om Jezus te doden. Maar het past wel in het plaatje dat je van ze hebt gekregen.

Maar dan Judas. Eén van de twaalf, noemt Matteüs hem. Niet zomaar een van de vele volgelingen van Jezus, maar een uit de meest intieme kring. Een vertrouweling van Jezus, iemand die jarenlang met de Meester is opgetrokken, die alles van Hem heeft meegemaakt.

Voor ons gevoel is dat het meest weerzinwekkende dat je kunt doen: een ander verraden terwijl diegene je vertrouwde en je toeliet in zijn of haar leven. Als je zelfs je meest intieme vrienden niet kunt vertrouwen, waar ben je dan aan toe? Jezus wordt gepakt met vals spel.

Laten we ons gevoel van afkeer even opzij zetten. Want als je kijkt hoe Matteüs erover schrijft, dan maakt hij weinig woorden vuil aan Judas. De verontwaardiging zou er bij ons van af spatten, maar Matteüs beperkt zich ertoe om te vertellen wat er gebeurde. Juist dat sobere van Matteüs maakt zijn verhaal extra effectief. Je ziet hoe snel de deal gesloten wordt tussen Judas en de hogepriesters: een vraag, een antwoord, en het is geregeld.

Bijlagen:

MATTEÜS 26,14-16

[Vals spel]

57 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...