Als ik ergens naar toe moet waar ik nooit eerder ben geweest, kijk ik altijd even op de routeplanner op internet. Veel mensen hebben een tomtom in de auto, en dat werkt ongeveer hetzelfde. Je vult in waar je naartoe wilt, en de computer rekent keurig uit hoe je daar het snelste naartoe kunt. Daar gaat het je meestal om: hoe kom ik het snelst op de plek van bestemming? De routeplanner of de tomtom stuurt je zoveel mogelijk de snelweg op, want daar kun je tenminste doorrijden. De smalle weggetjes door de polder of de route door alle dorpen met stoplichten en rotondes kan wel het kortste zijn, maar het schiet niet op. Soms kom je bedrogen uit met de snelweg. Wil je bijvoorbeeld van Den Haag-Zuid naar Schiedam, dan denk je dat je over de A4 er zo bent. De eerste kilometers heb je vrij baan, je ziet de flats van Schiedam en Vlaardingen al liggen. Maar als je dan niet uitkijkt, schiet je bij de laatste bocht zo het weiland in. Want deze snelweg loopt dood.

De snelweg loopt dood – zo kun je eigentijds vertalen wat Jezus zegt over de brede en de smalle weg.

Als je het de routeplanner vraagt, moet je natuurlijk kiezen voor de brede weg. Maar voor de bestemming die Jezus ons voorhoudt, heb je een andere routeplanner nodig. Om het nog maar een keer te herhalen: Jezus vertelt in de Bergrede hoe je in het Koninkrijk van de hemel kunt komen. Nu we in hoofdstuk 7 aan het einde van die toespraak komen, geeft Jezus nog een paar waarschuwingen. Een korte routeplanner die je helpt om ook echt in dat koninkrijk van God te komen. De bestemming wordt ingevuld: het leven. De route die daaruit rolt, is verrassend. Wij laten ons vanmorgen de weg wijzen door Jezus.

Bijlagen:

MATTEÜS 7,13-14

[Op de smalle weg naar het leven]

53 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...