De vragen die Jezus noemt in vers 31, die klinken nogal eens bij ons thuis. “Wat gaan we eten vandaag?” Als een van ons beiden aan het eten koken is, moeten we zeker drie of vier keer antwoord geven op die vraag. En de reacties verschillen nogal: “ha, lekker!” of “nee hè, dat lust ik niet!” “Wat wil je drinken” – “Mag ik cola?” – “Nee, dat doen we alleen op zondag, dat weet je best.” En die laatste vraag: “Wat voor kleren zullen we aantrekken” – ik denk dat velen van ons, vooral de vrouwen en de meisjes, regelmatig met die vraag voor de kast staan.

Zijn dit ook niet de vragen waarmee we vanavond in de kerk gekomen zijn? We houden biddag voor gewas en arbeid, zoals het plechtig heet. Het gewas, dat is wat groeit op het land of in de glastuinbouw. Een belangrijk deel van ons voedsel komt er vandaan. Waar zouden we zijn zonder rijst of aardappels, zonder sla en broccoli, zonder tarwe waar ons brood van wordt gebakken en de macaroni van gedraaid? En bij het “gewas” denk je meteen aan de “arbeid”. Er moet flink gewerkt worden om voedsel van het land te krijgen. Eten voor iedereen, dat komt er niet zomaar vanzelf. Dat is nu net het verschil dat Jezus aanwees tussen de mensen en de vogels en de bloemen. Vogels en bloemen bestaan gewoon, die kennen geen planning en logistiek om hun leven veilig te stellen. Wij zijn mensen, en dus werken we er hard voor om te voorzien ons levensonderhoud. Als wij vanavond samen bidden, vragen we daar een zegen over.
Maar nu zegt Jezus: dat is iets voor heidenen. Dus eigenlijk zegt Jezus tegen jou en mij: jullie zijn heidenen! Je bent een heiden als je zo druk bent met wat je moet eten en drinken, en als je tijden voor de kast staat om het mooiste setje kleren uit te kiezen. En wij zijn heidenen, als wij hier vanavond komen om te bidden voor gewas en arbeid, als we ons inkomen en onze welvaart en ons natje en droogje willen veiligstellen door God erbij aan te roepen.

Bijlagen:

MATTEÜS 6,31-33

[Bidden zonder zorgen]

51 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...