Je zult wel meteen in de stress schieten, als je deze uitspraak van Jezus hoort. “Wees volmaakt!” Daar hebben we toch al zo’n last van, dat alles perfect moet zijn. Als je in groep 8 zit, moet je perse dat merk schoenen hebben, anders hoor je er niet bij. Jonge moeders kunnen elkaar opjagen door het idee te geven dat bij hun thuis alles op rolletjes gaat – “Moet jij er ’s nachts nog uit voor je baby? Ach joh, die van mij slaapt al maanden door.” Overal wil je 100% scoren, in je werk, in je relaties, in je geloof. Het perfecte recept om een burn-out op te lopen. En daar doet Jezus nog een schepje bovenop …

Volmaakt zijn – het is een ideaal waar velen van ons ongemerkt mee bezig zijn. Mensen die het niet zoveel kan schelen of ze het wel goed doen, wantrouw ik vaak een beetje. Ben je echt zo onverschillig? Of baal je eigenlijk van jezelf dat je de strenge eisen niet kunt halen die je diep van binnen aan jezelf stelt?

Alles goed willen doen, dat is vaak ook omdat je bang bent om tekort te schieten. O wee als jij iets niet kunt, als jij een steek laat vallen, als jouw imago een deuk oploopt. Wat ben je als mens vaak bang dat andere mensen je afwijzen, dat ze jou niet zien zitten, dat ze op je neer kijken. Vooral de belangrijke anderen in je leven: je vader en je moeder, je vrouw of je man, je beste vrienden. Wat vinden die van je? Zijn ze tevreden over wat je van je leven hebt gemaakt? Want anders … anders blijft er niets van je over.

Bijlagen:

MATTEÜS 5,48

[Volmaakt]

58 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...