Op vakantie kom je ze eigenlijk altijd wel tegen: bedelaars. Op plaatsen waar veel toeristen komen, is voor bedelaars altijd wat te halen. Ze zien er vaak niet uit: verwarde lange haren, niet geschoren of gewassen, kleren die als lompen om hun lijf hangen. Er mankeert nogal wat aan: ze zijn invalide, of halfblind, of lopen te shaken van verslaving aan alcohol of drugs. Niet meteen zo’n prettig plaatje. Maar het is wel het plaatje dat Jezus oproept: Gelukkig ben je als je bedelaar bent.

Bedelaar, dan ben je straatarm. Je hebt niets in handen, soms haast niets aan je lijf. Alles moet je krijgen van een ander. Misschien kun je er een idee van krijgen wat het betekent om arm te zijn, als je alles wegdenkt waar je normaal mee leeft. Je wordt ’s morgens wakker, niet in een lekker warm bed, maar onder een brug met een stuk karton om je heen. Voor je ontbijt scharrel je langs de vuilnisbakken bij de broodjeszaak waar anderen hun croissantje of hun broodje ham niet op kregen. De kleren die je aan hebt, gaan al drie of vier winters mee, je sokken zitten vol gaten. Een auto heb je nog nooit gehad, zelfs voor de tram heb je geen kaartje, dus dat wordt zwartrijden of lopen. Als je een kind bent, speel je met stokjes en steentjes, want de speelgoedwinkel is niet voor jou.

Bijlagen:

MATTEÜS 5,3

[Geluk voor bedelaars]

60 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...