Je ziet het direct voor je: een hinde die smacht naar stromend water … Je ziet de hinde met haar ranke, soepele lijf. Je kunt haar in de smachtende ogen kijken. Een schitterend beeld dat deze psalmdichter gevonden heeft.Tegelijk is het bittere ernst: zonder water gaat dat prachtige beest dood. En daarom schreeuwt ze er smachtend naar: water!

Je kunt verschillende verklaringen tegenkomen van waarom hier een hert, een hinde als voorbeeld wordt genomen. Herten hebben een goede neus voor voedsel en water, snel en wendbaar als ze zijn kunnen ze overal makkelijk bijkomen. Dus als een hert geen water meer heeft, dan is de nood wel groot. En waarom heeft die hinde zo’n dorst? Is ze op de vlucht voor jagers, zoals de oude psalmberijming het invulde “ ’t Hijgend hert, der jacht ontkomen”? Er is ook een verhaal dat herten bij het grazen kleine giftige slangetjes mee naar binnen krijgen, die ze een brandende dorst bezorgen. Maar misschien is het wel gewoon zo’n droge zomer geweest dat zelfs het snelle en slimme hert geen stroompje water meer kan ontdekken. En dus staat ze daar te smachten.

De dichter van deze psalm laat de hinde staan en gaat snel over op wat hij eigenlijk wil zeggen: zoals die hinde smacht naar water, zo smacht mijn ziel naar u, o God. Daar gaat de rest van de psalm op door. Het is een “kunstig lied” staat er bij ons in de bijbelvertaling boven. Nou, dat is het zeker, prachtig opgebouwd en aangrijpend. Maar je kunt dat opschrift ook anders weergeven, zoals in onze oudere bijbelvertaling stond: een leerdicht. Een gedicht waar je iets van kunt leren. Dat je jezelf erin herkent en dat je er mee leert omgaan zoals die dichter die het al eerder heeft meegemaakt.

Bijlagen:

PSALM 42,1-6

[Dorst naar God]

66 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...