Zaterdag twee weken geleden zaten wij in de trein naar Keulen. Vanuit ons rustige vakantiedorpje wilden we ook die grote stad wel eens bekijken. Zaterdagmorgen kwart voor tien, dan verwacht je een rustige treinreis. Maar het ging heel anders: ons treinstel was in bezit genomen door tientallen jongeren. Velen in zwart gekleed. Een draagbare radio stond op vol volume. De jongens dronken het ene biertje na het andere, de meisjes een mixdrank of een fles wijn aan de mond. Zaterdagmorgen kwart voor tien! Steeds luidruchtiger werden ze, en natuurlijk af en aan lopen naar de wc. Je zult begrijpen, dat was geen plezierritje voor ons. Uit een gesprekje van andere treinpassagiers ving ik op wat er aan de hand was: deze jongeren gingen naar de Love Parade in Duisburg. In Keulen overstappen, en dan gigantisch uit je dak gaan. Een van de jongeren had een T-shirt aan met de tekst “Rave or die”. Rave, dat is de muziekstijl waar de Love Parade om draait.

Inmiddels weten we wat er zaterdagmiddag op die Love Parade in Duisburg is gebeurd: honderden gewonden, 21 doden, letterlijk onder de voet gelopen toen er paniek ontstond in de massa. Wij hoorden het pas twee dagen later. Natuurlijk waren we geschokt, net als iedereen. Maar als je die jongeren live voor je hebt gezien, komt het toch dichterbij. Ik voelde ook een ander soort reactie opkomen, kort gezegd: eigen schuld, dikke bult. Lomp hè, om zo te reageren. Maar wij hadden meegemaakt hoe deze jongeren zich volgoten voordat ze naar het grote feest gingen. Wat denk je dan dat er gebeurt als er iets misgaat bij de ingang? Ben je dan nog helder om te reageren?

Bijlagen:

LUKAS 13,1-9

[Time to turn]

66 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...