Wat is wijsheid? Een paar weken geleden hebben we daar bij stil gestaan naar aanleiding van het begin van de brief van Jakobus. Nu komt het nog een keer terug. Wat is wijsheid? Zet een stel gemeenteleden bij elkaar om over een onderwerp te praten, en je krijgt een hele stapel ideeën en voorstellen op tafel. Zo zitten we wel in elkaar als Hollanders. Zeker als gereformeerde, vrijgemaakte Hollanders hier in Pijnacker-Nootdorp. Een cultuur van discussiëren en organiseren. De afgelopen weken heb ik in allerlei verbanden met groepjes gemeenteleden gepraat, overlegd en dingen geregeld. Heel wat wijsheid gaat dan over tafel. Het gaat ook wel eens alle kanten op. Hoe kun je daar een gezamenlijke lijn in vinden? En wat gaan we nu echt doen? Anders gevraagd: wat is wijsheid?

Als we vanmiddag horen wat Jakobus te zeggen heeft over wijsheid, zit daar meteen al een belangrijke les in. Voor mijzelf, tenminste. Ik ben geneigd om altijd op de inhoud af te stuiven: Hoe zit een probleem in elkaar? Wat zijn de achtergronden en de oorzaken? Welke informatie heb je nodig om er verder mee te komen? En wat zijn de beslissende argumenten. “Wijsheid” heeft voor mij vooral de kleur van “waarheid”: wat je doet moet vooral kloppen met de waarheid, ten diepste de waarheid van Gods Woord. Ik geloof niet dat ik de enige ben met zo’n focus op inhoud en waarheid. Het zit vanouds in ons gezamenlijk kerkelijk leven als vrijgemaakten. Als je weet hoe het zit, dan weet je ook hoe het moet, en daarmee klaar. Ziet iemand het anders, dan probeer je hem of haar te overtuigen van jouw inzicht. Discussies wil je liefst met een heldere uitkomst afsluiten. Jakobus is in hoofdstuk 3 begonnen met mensen in de gemeente die allemaal “leraar” willen zijn. Daar zie ik iets in van waar wij vandaag ook last van kunnen hebben: dat je graag de ander wilt vertellen hoe het in elkaar zit. Elkaar overtroeven met kennis of met een mooi verhaal. Allemaal leraars – dan let je alleen op je eigen inzicht, je gaat voor de inhoud zonder verder te kijken.

Van Jakobus leer ik een andere manier van benaderen. In dit gedeelte zet Jakobus twee soorten wijsheid tegenover elkaar. De ene soort komt van beneden. Dat is de wijsheid die wij als mensen zelf kunnen bedenken. Maar die levert niet veel goeds op, omdat er jaloezie en egoïsme achter zit, en dat kan alleen maar leiden tot wanorde en allerlei kwaad. Daar tegenover zet Jakobus de wijsheid van boven, en daarover kun je alleen maar mooie dingen zeggen. Het bijzondere is dan, dat Jakobus heel praktisch kijkt: de echte wijsheid die je van God krijgt, die zorgt voor vrede en voor positief gedrag ten opzichte van elkaar. Wijsheid is niet alleen iets van waarheid en gelijk hebben, maar ook en vooral iets van vrede, dat je de onderlinge harmonie kunt bevorderen.

Bijlagen:

JAKOBUS 3,17-18

[Ware wijsheid werkt]

58 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...