Even in de spiegel kijken, dat doe je elke dag wel een paar keer. Even kijken of je haar wel goed zit. Even kijken of je ogen niet te rood zijn van het huilen, voordat je weer onder de mensen komt. Soms kijk je met plezier in de spiegel: ziet er best aardig uit. Soms kun je er wel gillend bij weglopen, zo ontevreden ben je met jezelf. Als de kraaiepootjes rond je ogen niet meer weg te smeren zijn. Of als je in de puberteit bent en elke dag springen er nieuwe puistjes tevoorschijn.

Even in de spiegel kijken – dat is waar Jakobus het ook over heeft. In zijn tijd had je nog niet zulke mooie spiegels als wij kennen, maar alleen een stuk glad gepolijst metaal. Of je kon natuurlijk in een kom met water naar je spiegelbeeld kijken. Maar Jakobus wil er iets anders mee zeggen, zoals je het ziet staan aan het begin van vers 25: je spiegelen in de volmaakte wet die vrijheid brengt. Kijk in de spiegel van Gods wet, zo kan ik heel kort de boodschap van dit bijbelstukje samenvatten.

Kijken in de spiegel van de wet – en dan is het niet zo vrolijk wat je ziet. Niet echt een lachspiegel. Eerder iets om van te schrikken. Ik heb wel eens ergens een spiegel gezien, waar letterlijk de tien geboden van Gods wet in waren aangebracht. Als je in die spiegel kijkt, dan zie je je eigen gezicht, en daarnaast en daar doorheen de geboden van God: toon eerbied voor je vader en je moeder, pleeg geen moord, pleeg geen overspel, steel niet, lieg niet, wees niet jaloers. Nou, dat is wel even schrikken als je eerlijk in die spiegel kijkt. God vertelt je heel duidelijk hoe Hij het wil hebben in jouw leven, maar dan zie je meteen het enorme gat dat gaapt tussen Gods bedoeling en wat er in jouw leven van terecht komt.

Bijlagen:

JAKOBUS 1,22-25

[Kijk in de spiegel van Gods wet]

56 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...