“Vader” zeggen tegen God, dat voelt vertrouwd en veilig. Natuurlijk, het kan je moeite kosten om dat vertrouwde ook te ervaren, om te merken dat God er altijd is en altijd naar je luistert. En je kunt negatieve ervaringen met je meedragen, met je eigen vader of met andere vaders, die het moeilijk voor je maken om het woord “vader” te gebruiken, laat staan er iets positiefs bij te denken. Maar dat zit allemaal aan onze kant. En wil Jezus ons daar juist niet overheen helpen als Hij ons leert te beginnen met bidden door te zeggen “onze Vader”?

Toch gaan we het vanmiddag een beetje moeilijker maken. Ik geloof niet dat het daar minder van wordt, misschien krijgt het juist wel meer diepte als we hier doorheen gaan. Negatieve ervaringen, die zijn er om zo te zeggen ook aan Gods kant. Negatieve ervaringen met mensen die “vader” tegen Hem zeggen, maar er niets van menen. Bij het voorbereiden van deze preek stuitte ik op een bijbelgedeelte waar ik nog nooit zo aan gedacht had.

Een hoofdstuk uit Jeremia, Jeremia 3. Scherp en schokkend om te lezen. Goed om jezelf een spiegel voor te houden als je bidt en als je begint met “onze Vader”. En dan is dat hoofdstuk meer dan alleen scherp en schokkend: het is diep doortrokken van Gods liefde, vol van zijn genade. Je leert God de Vader kennen op zijn best.

Het lijkt misschien nogal ver van elkaar af te staan. Dat lange stuk uit Jeremia, waar het gaat over Juda en Israël, die ontrouw zijn geworden aan de HEER en die weer bij Hem terug mogen komen aan de ene kant, en het gebed dat Jezus zijn leerlingen gaf aan de andere kant.

Toch geloof ik dat er een directe verbinding ligt. Niet alleen omdat het blijkbaar al 600 jaar voor Christus kon, dat mensen “vader” zeiden tegen God.
Kort door de bocht gezegd: waar God zo naar verlangt in Jeremia 3, dat zijn volk van harte “vader” tegen Hem zal zeggen, dat begint uit te komen als Jezus zijn volgelingen leert bidden en ze dan die beginwoorden op de lippen legt: “onze Vader”. En omgekeerd, wanneer Jezus ons leert om zo te bidden, zit daar niet alleen zijn eigen unieke verhouding tot zijn Vader achter, maar klinkt ook deze achtergrond van het Oude Testament mee.

Laten we het dus maar zo naast elkaar leggen, het gebed dat we van Jezus leren, en de hartstochtelijke discussie van God met zijn volk bij Jeremia. En dan vul ik het in met het volgende thema:

Jezus leert ons “Vader” zeggen
1. als beschermde naam
2. als verlossende naam
3. als veelbelovende naam

Bijlagen:

HC ZONDAG 46

[Jezus leert ons "Vader" zeggen]

63 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...