Wij beginnen vandaag met een voorsprong aan Pasen. Het is een beetje als met de kinderen die naar poppenkast kijken en dan beginnen te roepen: “Pas op, Jan Klaassen, daar komt de boef aan!” Zij zien al wat er gebeurt, terwijl de pop nog niets in de gaten heeft. Zo vergaat het ons als wij vanmorgen het evangelie van Pasen lezen en horen. We horen over Maria uit Magdala die in trieste stemming bij het graf komt. De steen is weg – dan weten wij het al: Jezus is uit het graf gekomen. Maar Maria weet dat nog niet, zij gaat gauw twee van Jezus’ leerlingen halen om te kijken wat er nu toch aan de hand is. We horen over Simon Petrus en die andere leerling – laten we maar weer invullen dat het Johannes zelf is. Langzaam begint het tot het door te dringen – maar wij kennen het hele verhaal al.

Toch wil ik je vragen die voorsprong maar weer op te geven. Het evangelie zoals het ons verteld wordt door Johannes is er op uit om ons mee te nemen, mee in de grote ontdekking van Pasen. De bijbellezing zijn we met opzet iets eerder begonnen, bij de begrafenis van Jezus op vrijdagavond. Zo staan we bij de harde realiteit waarmee deze zondagmorgen begint voor Maria uit Magdala en de leerlingen van Jezus: hun Meester is dood. In die harde realiteit starten we, en zo gaan we meebeleven wat deze vrouw en deze mannen meemaakten in alle vroegte. We mogen als het ware met de ogen van Petrus en Johannes meekijken, rond kijken in het graf dat open is gegaan, en zo mogen we weer stap voor stap het grote nieuws in ons opnemen: Jezus is hier niet meer, Hij is opgestaan, Hij leeft! Meekijken met de ogen van Petrus en Johannes – want in deze verzen speelt “kijken” een belangrijke rol. Daarom vat ik de preek samen in deze paar woorden:

Kijken in het graf van Jezus

Bijlagen:

JOHANNES 20,5-8

[Kijken in het graf van Jezus]

58 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...