Hoe zouden wij er bij gestaan hebben? Johannes vertelt zo close-up, dat het is alsof je het inderdaad zelf meemaakt. Jezus die rustig zit les te geven. En dan opeens het tumult: een groepje schriftgeleerden en Farizeeën – de dominees en vooraanstaande leden van de kerk – die een vrouw voor zich uit duwen met loshangend haar en de kleren in de war. “Alstublieft!” – met zo’n gebaar zetten ze haar voor Jezus neer: “We hebben haar op heterdaad betrapt met een ander in bed. Nu mag u zeggen wat er met haar gebeuren moet.”

Misschien was je wel een van de omstanders geweest. Of zelfs een van degenen die deze vrouw kwamen aanbrengen bij Jezus. Want zonde moet gestraft worden, niet waar? En zeker voor zo’n zonde als overspel zijn wij, als christenen, extra gevoelig. Net als de Farizeeën van toen.

Maar stel je nu eens voor dat de rollen worden omgedraaid. Jij staat niet veilig langs de kant, te wijzen naar die o zo slechte vrouw. Jij staat in het midden. Om jou draait deze rechtszaak, want jij hebt iets vreselijks gedaan. Als de mensen eens wisten wat er in jouw binnenste omgaat … En als je dan zo, in het midden van de kring, oog in oog met Jezus komt te staan.

Hoe zouden wij erbij gestaan hebben? Als boze omstander, of als zondaar die wel door de grond kan gaan? Nu, wees gerust, in beide gevallen kun je er niet onderuit. Voor iedereen die erbij is heeft Jezus een indringende boodschap.

Bijlagen:

JOHANNES 8,10-11

[Vrijgesproken voor het leven]

48 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...