Het voelt misschien een beetje vreemd, zo’n dankdag, dat je terugkijkt op een seizoen van gewas en arbeid. Hoezo terugkijken op een seizoen? We kennen het jaar van januari tot december, en dan moeten we nog even. Velen van ons leven, denk ik, van de ene zomervakantie naar de andere. En zo bekeken ben je nu eigenlijk net op gang. Dankdag begin november, dat is nog echt het ritme van de landbouw.

Toch kan het geen kwaad: midden in de drukte van alle dag eens even stilstaan. Ik denk nog even aan afgelopen zondagmorgen: stil worden voor God. Dat zit ook in dit uur dat we bij elkaar komen om God te danken.

Een seizoen van gewas en arbeid – of het nou voorbij is of gewoon nog doorgaat – dat is voor ons iets van heel veel drukte. Elke morgen vroeg opstaan; de handen uit de mouwen steken; zeker in deze tijd van economische slapte doe je extra je best om je baan niet kwijt te raken; en dan ’s avonds nog aan de slag voor een cursus of voor iets in de kerk. Maar nu willen we vanavond onze aandacht richten op iemand anders die druk bezig is: God zelf. Want dat valt wel heel erg op, als je Psalm 65 leest: God steekt de handen flink uit de mouwen. Vers 7 tot 12 vertellen allemaal acties van God. Als we vanavond God gaan danken, laten we dan niet alleen kijken naar wat we zelf gedaan hebben, maar laten we vooral God zien die in actie is door al onze bezigheden heen.

Dit is de boodschap van de preek:
God in actie
 1. met reddende macht
 2. in persoonlijke zorg
 3. met overvloedig gejuich

Bijlagen:

PSALM 65,7-14

[God in actie]

61 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...