Dat is wel even wennen, denk ik. Gaat het over het Avondmaal, beginnen we uit de bijbel te lezen Genesis 2, over de eerste man en vrouw. Wat heeft dat nu met elkaar te maken?

Ik werd op het idee gebracht door dat kleine stukje in antwoord 76 van de Catechismus: wij worden zo met Christus verenigd dat wij “vlees van zijn vlees en been van zijn gebeente zijn”. Wie de oudere bijbelvertaling nog een beetje in het hoofd heeft, herkent meteen de woorden uit het eerste liefdeslied dat Adam zong toen God hem een vrouw gegeven had: “Dit is nu eindelijk been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees; deze zal „mannin” heten, omdat zij uit de man genomen is”.

Woorden vol vreugde van Adam die zijn wederhelft, de vrouw die precies bij hem past, herkent. Meteen daarna vertelt Genesis dat vanwege dit begin nog altijd man en vrouw van één lichaam (één vlees) zijn.

Die prachtige woorden, waar het gaat om het geheim van de liefde en van het huwelijk, betrekt de Catechismus dus nu op ons, als wij Avondmaal vieren. Dat heeft de Catechismus niet zelf verzonnen: op de achtergrond staan de woorden van Paulus die we gelezen hebben in Efeze 5. Die hechte en intieme eenheid van man en vrouw is een groot geheim; en dat geheim betrekt Paulus op Christus en de kerk. Zo komt er een geheim bij. Als je de aardse liefde meemaakt tussen man en vrouw, denk dan aan de hemelse liefde die Jezus voor zijn bruid heeft en die onze liefde voor Hem oproept. En nu legt de Catechismus het lijntje terug, en daarmee wordt de lijn in feite nog verder doorgetrokken: als je de eenheid beleeft met Christus, door zijn lichaam en bloed te drinken en te eten, dan wordt het een eenheid die net zo intiem en zo diepgaand is als het huwelijk tussen man en vrouw.

Bijlagen:

HC zondag 28

[Eten en drinken maakt je één met Christus]

61 Kb

---

Deel dit artikel met anderen via...