De afgelopen twee keer waren we al bezig met dit lied, Psalm 42 en 43, dat eigenlijk één geheel vormt. Als we ons vandaag op Psalm 43 concentreren, zit er nog wel wat nieuws in – gelukkig maar! Kijk je even terug in Psalm 42, dan zie je dat de dichter veel met z’n eigen gedachten en gevoelens bezig is. Z’n dorst naar God, z’n heimwee, z’n gevoel van de draaikolk waarin hij wordt meegezogen. En vanuit die nood spreekt hij z’n klacht uit aan Gods adres. Maar nu gaat Psalm 43 een stukje verder: niet alleen de klacht van “ziet u wel hoe slecht het met mij gaat?”, maar heel rechtstreeks de vraag aan God: “Verschaf mij recht, o God!” Pas als God zelf gaat ingrijpen, kan het weer goed komen met deze gelovige. Vandaag laten we ons daardoor bemoedigen, willen we leren om daarin mee te gaan: God aanroepen om ons te bevrijden. Als God ingrijpt, komt het weer goed met ons.

Bijlagen:

PSALM 43

[Bij God op je plek]

62 Kb

Het is een wat vreemde overgang in Psalm 42. Van vorige week weten we nog, hoop ik, hoe de dichter zijn ziel tot rust probeert te krijgen, hoe hij eindigt met hoop op God. Maar dan in vers 7 keert een echo terug van het begin van vers 6: “Mijn ziel is bedroefd …”. Het is alsof je weer helemaal opnieuw begint, terug bij af.

Hetzelfde gevoel kun je hebben bij de start van de Catechismus. Het feit dat we weer aan een nieuwe ronde beginnen – we hebben het toch allemaal al gehad? En toch hoort het er helemaal bij, om elke één à twee jaar op hetzelfde punt terug te komen. Het is zo’n prachtig antwoord, over de troost in leven en sterven, een zekerheid waar je niet achter terug wilt vallen. Maar dat is wel meteen de achtergrond. De troost die de Catechismus zo ontroerend onder woorden brengt – ik ben van mijn Heiland Jezus Christus – die troost heb je ook hard nodig.

Bijlagen:

PSALM 42,7-12 + HC zondag 1

[Je draai vinden]

58 Kb

Je ziet het direct voor je: een hinde die smacht naar stromend water … Je ziet de hinde met haar ranke, soepele lijf. Je kunt haar in de smachtende ogen kijken. Een schitterend beeld dat deze psalmdichter gevonden heeft.Tegelijk is het bittere ernst: zonder water gaat dat prachtige beest dood. En daarom schreeuwt ze er smachtend naar: water!

Bijlagen:

PSALM 42,1-6

[Dorst naar God]

66 Kb

Zaterdag twee weken geleden zaten wij in de trein naar Keulen. Vanuit ons rustige vakantiedorpje wilden we ook die grote stad wel eens bekijken. Zaterdagmorgen kwart voor tien, dan verwacht je een rustige treinreis. Maar het ging heel anders: ons treinstel was in bezit genomen door tientallen jongeren. Velen in zwart gekleed. Een draagbare radio stond op vol volume. De jongens dronken het ene biertje na het andere, de meisjes een mixdrank of een fles wijn aan de mond. Zaterdagmorgen kwart voor tien! Steeds luidruchtiger werden ze, en natuurlijk af en aan lopen naar de wc. Je zult begrijpen, dat was geen plezierritje voor ons. Uit een gesprekje van andere treinpassagiers ving ik op wat er aan de hand was: deze jongeren gingen naar de Love Parade in Duisburg. In Keulen overstappen, en dan gigantisch uit je dak gaan. Een van de jongeren had een T-shirt aan met de tekst “Rave or die”. Rave, dat is de muziekstijl waar de Love Parade om draait.

Bijlagen:

LUKAS 13,1-9

[Time to turn]

66 Kb