Dit had een luchtig stukje moeten worden. Over ons weekje meivakantie op Texel. Op zo’n eiland waai je niet alleen uit, maar waait ook alles over. Je mist alle buien die over het vasteland trekken. Nou ja, bijna alle. Je mist ook het nieuws. De Mexicaanse griep. De commotie in Pijnacker over een overijverige wijkagent. De Oranjefeesten met of zonder rellen. Veel heb je achteraf niet gemist, de meeste dingen waaien vanzelf over. Dat was dan ook de les: maak je niet druk, neem een beetje afstand, laat je zorgen maar overwaaien. En dan door naar het woord van Jezus (Mattheüs 6:34): “Maak je geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf”. Een luchtig verhaal.

Zo luchtig werd het niet. Terug van de vlooienmarkt in Den Burg ging de televisie aan. Brood op schoot. In beeld: een kruispunt met dranghekken, een paar ambulances en politieauto’s. Eerst dacht ik: ze laten zien hoe de hulpdiensten paraat staan langs de route van de Koningin. Algauw bleek wat er was gebeurd: een zwarte Suzuki Swift boorde door de dranghekken heen en botste tegen de naald voor de oprijlaan van Het Loo.

Op zijn weg had hij veertien mensen uit het publiek geraakt. Zes van hen overleden, plus de dader zelf.
Wat een volksfeest moest zijn, eindigde in drama, schrik, ontreddering. Binnen enkele uren werden overal in het land feestelijkheden afgebroken. Nu is zelfs Koninginnedag zijn onschuld kwijt. Is dit een bui die niet meer overwaait?

En slaat nu het woord van Jezus nog wel ergens op? “Maak je geen zorgen voor de dag van morgen.” Nou, wij hebben in Nederland wel anders geleerd. Een Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding waakt over ons, met een heel leger aan beveiligers. We worden een voorzorg-samenleving, altijd alert op een eventuele ramp.
Jezus zegt er iets bij: maak je geen zorgen, want “jullie hemelse Vader weet wel wat jullie nodig hebben”. Geen oppervlakkig, luchtig advies: “laat maar waaien”. Maar: kijk omhoog, naar je hemelse Vader. Je hoeft niet alles zelf op te knappen. Een voorzorg-maatschappij, dat is op den duur geen leven meer. Een echte ramp kun je er nooit mee uitsluiten. Durf te vertrouwen dat God alles in de gaten houdt en alles in de hand heeft.

Vertrouwen, dat is het kernwoord in het christelijk geloof. Soms lijkt het alsof we die waarde “vertrouwen” zijn kwijtgeraakt. We dekken ons tegen alles in. We willen eerst alles uitrekenen voordat we een stap zetten. En als het misgaat, stellen we iemand aansprakelijk. Wordt het niet akelig kil in een maatschappij zonder vertrouwen? Vertrouwen is ten diepste “je toevertrouwen”. Je leven in handen geven aan iemand die volledig van je houdt, die echt het goede met je voorheeft. Waar vind je zo iemand? Jezus wijst hem aan: je hemelse Vader.
Met vertrouwen kom je verder, ook na Koninginnedag 2009.

---

Deel dit artikel met anderen via...