Zondagochtend 9 uur: de wekker gaat. Tussen 06:00 en 06:30 Sten al uit bed gehad: honger! We hebben gister Sten's eerste verjaardag gevierd en zijn allebei nog een beetje duf. Meestal jumpen we uit bed en begint de dag. Deze zondagochtend blijven we ongewoon wat langer druilen. Ver na 9 uur komen we uit bed en er wordt een beetje gehaast om op tijd te komen. Te laat komen is namelijk geen optie: Janneke moet de aankondiging doen voor de gemeenteavond. Dat heeft ze gelukkig al tijdig voorbereid. Voorbereiding op de ochtenddienst is er helaas niet bij deze zondag. Maar goed, eens kijken wat Dolf te vertellen heeft ditmaal. Gauw Sten naar de crèche, even Wim (onze beamist) aanschieten en een plekje zoeken. Voor de dienst speelt "Gebed om zegen" van Sela. Dit ook in het kader met de voorbereiding van de gemeenteavond van 2 december. Dat is voor mij al een goed begin: ik mag die muziek wel. Dan begint de dienst. Dolf bidt en vertelt wat we gaan zingen. En dan... ... dan gebeurt het:

de preek begint! Dolf leest uit Exodus en uit Corinthe. De overvloed aan gaven van het volk Israël waardoor er een 'giften-stop' aangekondigd moet worden door Mozes. En dan pakt 'ie door: we gaan ons als gemeente(leden) spiegelen aan het volk van Israël. Nee, geen ambitie om terug te gaan naar de oudheid van de bijbel, of een poging om 'het volk Israel' te willen worden. Reflectie omschrijft wellicht meer wat hij zegt. Er komen steeds meer woorden uit Dolf z'n mond. Concrete voorbeelden van hoe het niet moet, transparante schetsen van situaties waarin we (ook ik!) de plank lelijk mis slaan. Niet zeggen: "Als vrouwen in het ambt komen, dan stap ik de gemeente uit". En ook niet: "We zingen veel te weinig Opwekking, ik zoek het wel ergens anders!". Nee, we hebben een diepere, gemeenschappelijke grond. De Geest die in ons werkt, dat mag ervoor zorgen dat we elkaar op de juiste manier kunnen vinden. 

Hoe meer de woorden komen, hoe meer ik ervan overtuigd raak: dit is niet Dolf die spreekt, dit is God zelf. Ik heb Dolf nog nooit zo horen spreken en ben helemaal onder de indruk. Ik hoop en bid dat we als gemeente, en ieder voor zich, hierop mogen doorpakken. Nu niet weer inkakken, niet verslappen. Nu het vuur en de passie vasthouden. 
Dolf laat zien dat we dat echt wel hebben; passie voor: mooi drummen in de dienst, geduldig zijn en luisteren naar elkaar, koffie klaarzetten voor na de diensten, beamen, oppassen in de crèche of thuis, hartelijk kaartjes sturen bij ziekte of zomaar, prikkelende columns schrijven, er op je 80ste van genieten als de kinderen iets doen in de dienst, op bezoek gaan bij eenzame mensen, het kerkpand steeds schoonmaken, per toerbeurt de bloemen voor in de kerk verzorgen en ga zo maar door.

De verwachtingen van de gemeenteavond worden wat mij betreft steeds hoger, en ook steeds beter. Het thema is "Bron van zegen zijn". Hoe kun jij in onze (een) gemeente tot bron van zegen zijn voor de ander? Nou, de kick-off is vanmorgen wel gegeven! Er zijn voorbeelden genoemd en die zijn zeker niet uitputtend. Het mooie vind ik dat het niet ligt aan wat je doet, of met welk doel. Het gaat er juist om vanuit welke motivatie je de dingen doet die je doet. Kan Jezus zorgeloos over je schouder meekijken als je tegen hem of haar praat zoals je praat? Of zou daar meer liefde in klinken en minder navelstaarderij?

Eén ding weet ik zeker: God heeft een plan met onze gemeente. Zijn doel is niet de zondagen vullen of ons netjes in het gareel te houden. Nee, Hij heeft een duidelijk plan met ons. En dat plan is niet mijn plan, of dat van de voorganger, of van jou, maar specifiek van Hem. Ik geloof dan ook dat we donderdagavond 2 december gemeentelijk open mogen staan voor elkaar en voor Gods plan met ons. Hij creëert een ‘podium’ om verder te gaan. Laten we dan alsjeblieft geen plankenkoorts krijgen. Laat je door de preek van vanmorgen, door God in vuur en vlam zetten. Het vuur van de Geest en niet ons eigen vuur. Oh ja, ik heb zeker mijn eigen ideeën over onze gemeente. Maar dat wil absoluut niet zeggen dat dit ook Gods ideeën zijn. God heeft Dolf gebruikt om me dat weer eens even duidelijk te vertellen. We moeten achter Jezus aan, geleid door de Geest. De Jezus en de Geest waar onze voorganger ons minimaal wekelijks aan mag helpen herinneren. En laat je daar dan ook aan herinneren, laat je aanspreken! Ook dat is liefde: durven toegeven dat je achter je eigen ideeën aan wilt, in plaats van achter Jezus aan.

Nou, ik kan er weer tegenaan deze week. Tot donderdagavond 2 december (19:45) op de gemeenteavond! Hét podium om elkaar liefdevol te benaderen. Dé plaats om samen de weg van God te zoeken én te vinden.

---

Deel dit artikel met anderen via...