Heb je met Google gezocht op prachtige vrouw? Dan kan deze hit je in eerste instantie teleurstellen. Deze zoekopdracht levert je namelijk geen hete, schaars geklede vrouw op. Helaas, je bent bewust of per ongeluk terecht gekomen op onze kerkelijke website. En ik schrijf zonder enige regelmaat columns op deze website. Deze keer schrijf ik over één van de prachtigste vrouwen die ik ken. Los van het feit dat deze vrouw daadwerkelijk gemaakt is naar het beeld van dé Schepper, is het hart van deze vrouw één van de aller mooiste dat ik heb mogen leren kennen.

Over wie ik het heb? Over Janneke, mijn eigen vrouw! Klinkt je dat een beetje cheesy in de oren? Prima, daar stoor ik me niet aan. Want deze vrouw, geen enkele andere, heeft mij persoonlijk laten zien wat echte liefde is. Ik ben geen boeman, hork of een stuk onverlaat ofzo (ook hierop mag je reageren hoor). Maar ik kan wel een enorme pain in the bud zijn. Ik lijk van tijd tot tijd te vergeten dat ik als christen ook 'mijn vijand' hoor lief te hebben, zoals God die persoon hem lief heeft. Ik vergeet dat het snelst als ik in een conflict lig, bij voorbaat met een grote, lompe, logge organisatie. Je kent ze wel: energiebedrijven, verzekeringsbedrijven, gemeentes  en ga zo maar door.

Ik kan dan echt link worden tegen bijvoorbeeld zo'n call-center figuur. Bijtende opmerkingen als “afspraak is afspraak”, “ik wil graag met je leidinggevende spreken”... En ga zo maar door. "Ja maar schat, die grote organisaties zijn erop ingesteld om niet doordringbaar te zijn. Ze betalen nooit uit, zijn uit op eigen gewin en hebben niet mijn(!) belang op het oog", zeg ik dan klagend tegen Janneke. Met dat gevoel van onrechtvaardigheid ga ik mijn 'tegenstander' te lijf alsof de persoon bij zo'n call-center mij persoonlijk te pakken zou willen nemen.

Laatst had ik weer zo'n gevalletje: mijn auto uitgeleend aan iemand die er mee naar Frankrijk ging. Schade aan de auto opgelopen en repatriëren dus. Meldt mijn garagehouder dat er tijdens het repatriëren nog veel meer schade is ontstaan. Deuken in mijn dak, steunbalk aan gort en de antenne afgebroken. De eerste de beste ANWB call-center medewerker had dus de pech om Bart Moerman aan de lijn te krijgen. En deze persoon deed toevallig nog een straffe belofte ook! Er werd beloofd dat er binnen 24 uur teruggebeld zou worden. Mooi, die kon ik wel hebben.
Na 48 uur belde ik zelf maar weer op; dus ik voelde me al heel erg coulant daarin. Maar de persoon aan de andere kant kreeg wel de volle laag van me. Belofte maakt schuld, 24 uur is 24 uur, enzovoorts. Puntje bij paaltje krijg 'de grote bart moermen' het allemaal wel weer geregeld hoor. Trots hing ik op om mijn laatste resultaat kenbaar te maken aan Janneke. Waarop ze doodleuk zei: "moet je dat nu zó doen?". Kon mijn oren niet geloven na de heldhaftige strijd die ik, ook voor haar, had geleverd. Ik geloof dat ik langer dan een uur heb zitten mokken. "Zelfs mijn eigen vrouw is onrechtvaardig tegen me", dacht ik nog. Totdat ik haar vroeg waarom ze niet dankbaar was voor mijn inzet en het resultaat wat ik geboekt had.

“Maar lieve schat, ik ben je zeker dankbaar voor je inzet”. Daar was ze heus wel blij mee. Maar waar haalde ik het recht vandaan om zo tekeer te gaan tegen hem of haar? Maar hij... zij... hun... die... hebben..., probeerde ik nog. Daar had ze eigenlijk niets mee te maken: "Die persoon, die waarschijnlijk netjes zijn of haar werk zit te doen, is net zo goed een parel in Gods hand als jij". Hmm, goed punt. Zo koppig als ik ben niet meteen kunnen toegeven, maar er nog even over na gaan denken. Toen begonnen er diverse muntstukken te vallen. Ik zag alle narigheid die ik in mijn leven heb uitgespookt, ook naar Janneke toe. Hoe rechtvaardig ben ik eigenlijk zelf? Nou, er was niet al te lang zelfreflectie voor nodig om erachter te komen dat dat best enorm tegenvalt. Ok, terug naar mijn prachtige vrouw. Als zij deze opvatting erop na kan houden tegenover mij, die haar herhaaldelijk pijn heeft gedaan, dan moet mij dat ook lukken tegenover al mijn naasten. Ok, het blijft oefenen, dat wel. Ik word er al wel beter in.

Ik ben alvast enorm dankbaar dat Janneke en ik zo'n relatie hebben dat we elkaar in dit soort dingen op kunnen bouwen. Dus én wat geleerd én genieten van deze PRACHTIGE VROUW. Janneke, bedankt!

---

Deel dit artikel met anderen via...